MIME Type Lookup

Waarvoor is dit?

Een MIME-type (nu Internet media type genoemd) is een tweedelig label als image/png of application/json dat een server, browser of library vertelt hoe een blok bytes te interpreteren. Het is wat in HTTP Content-Type-headers staat, wat Multipart-message-parts declareren, en wat file --mime rapporteert. De IANA-registry heeft duizenden entries; deze tool dekt ruwweg 120 die je in webwerk daadwerkelijk tegenkomt.

Wanneer gebruiken

• Content-Type instellen op een API-response en de juiste willen voor .docx, .heic of .webmanifest.
• Het accept-attribuut van een upload-veld configureren of een S3-bucket allow-list.
• Een hex-dump of tcpdump lezen en opzoeken wat application/grpc-web eigenlijk is.
• Een statische-file-server of CDN-config bouwen en extension-to-mime mapping nodig hebben.
• Beslechten of text/xml of application/xml te gebruiken (gebruik de laatste voor nieuwe code volgens RFC 7303).

Veelvoorkomende valkuilen

• Extensie is niet gelijk aan MIME-type. .json mapt meestal naar application/json, maar een server kan het als text/plain serveren en browsers gehoorzamen de header. Stel de header altijd expliciet in.
• JavaScript is rommelig. RFC 9239 zegt text/javascript is het preferred type. application/javascript, application/ecmascript en andere zijn obsolete maar nog te zien.
• OOXML-types zijn heel lang. application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document voor .docx. Probeer ze niet te onthouden — kopieer ze.
• application/octet-stream betekent "ik weet het niet". Als je het type controleert, gebruik een echte — browsers kunnen octet-stream content force-downloaden zelfs als die renderbaar is.
• Charset doet ertoe voor text-types. Content-Type: text/html; charset=utf-8 — zonder gokt de browser en gokt soms verkeerd (mojibake).
• Magic-byte sniffing verschilt van het gedeclareerde type. Browsers kunnen Content-Type tweede-raden op basis van file-contents (X-Content-Type-Options: nosniff schakelt dit uit — zet het voor security).