Wyszukiwarka MIME Types

Do czego to służy?

MIME type (obecnie nazywany Internet media type) to dwuczęściowa etykieta typu image/png albo application/json, która mówi serwerowi, przeglądarce albo bibliotece, jak interpretować kawałek bajtów. To, co idzie w nagłówkach HTTP Content-Type, co deklarują części Multipart wiadomości i co raportuje file --mime. Rejestr IANA ma tysiące wpisów; to narzędzie pokrywa około 120, na które faktycznie natkniesz się w pracy webowej.

Kiedy tego użyć

• Ustawianie Content-Type na odpowiedzi API i potrzeba właściwego dla .docx, .heic albo .webmanifest.
• Konfiguracja atrybutu accept w polu uploadu albo allow-listy bucketu S3.
• Czytanie hex dumpa albo tcpdumpa i sprawdzanie, czym właściwie jest application/grpc-web.
• Budowa serwera plików statycznych albo configa CDN i potrzeba mapowania rozszerzenie→MIME.
• Rozstrzyganie, czy używać text/xml czy application/xml (w nowym kodzie tego drugiego, wg RFC 7303).

Częste pułapki

• Rozszerzenie nie równa się MIME type. .json zwykle mapuje się na application/json, ale serwer może serwować jako text/plain i przeglądarki posłuchają nagłówka. Zawsze ustawiaj nagłówek jawnie.
• JavaScript jest bałaganiarski. RFC 9239 mówi, że text/javascript jest preferowanym typem. application/javascript, application/ecmascript i inne są przestarzałe, ale nadal widywane.
• Typy OOXML są bardzo długie. application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document dla .docx. Nie próbuj zapamiętywać — kopiuj.
• application/octet-stream znaczy "nie wiem". Jeśli kontrolujesz typ, użyj prawdziwego — przeglądarki mogą wymusić download contentu octet-stream, nawet jeśli da się go wyrenderować.
• Charset ma znaczenie dla typów tekstowych. Content-Type: text/html; charset=utf-8 — bez tego przeglądarki zgadują i czasem zgadują źle (mojibake).
• Magic-byte sniffing różni się od deklarowanego typu. Przeglądarki mogą zakwestionować Content-Type na bazie zawartości pliku (X-Content-Type-Options: nosniff to wyłącza — ustaw dla bezpieczeństwa).