Tworzenie URL-a API z kilkoma parametrami zawierającymi spacje, znaki diakrytyczne albo interpunkcję. Budowa linka trackingowego (tagi UTM) bez literówek w zakodowanych wartościach. Konstrukcja deep linka albo share URL-a, który ma round-trip przez maila, czat albo social. Potwierdzenie właściwej notacji tablic dla API — a[]=1 , a=1&a=2 albo a=1,2 — przez wypróbowanie każdej.

Konwencje tablic nie są ustandaryzowane. PHP i Rails używają a[]=1&a[]=2 ; pythonowy requests domyślnie powtarza a=1&a=2 ; ASP.NET często używa przecinków. Dopasuj do tego, czego oczekuje twoje API. + vs %20 . application/x-www-form-urlencoded używa + dla spacji; query stringi URI ściśle używają %20 . Większość serwerów akceptuje oba, ale niektóre nie — wybierz to, co dokumentuje twoje API. Pusta wartość różni się od brakującego klucza. ?a= znaczy "a to pusty string"; pominięcie a znaczy "wartość nie podana". Niektóre API traktują to inaczej. Interakcja zarezerwowanych znaków. = , & , # , ? wewnątrz wartości są kodowane; literałne wersje w kluczach/wartościach zakończyłyby parametr albo całą query. Kolejność może mieć znaczenie. Niektóre schematy podpisanych URL-i (S3, webhooki Stripe, OAuth 1.0) wymagają parametrów w konkretnej kolejności przed podpisem. Narzędzie zachowuje kolejność twoich wierszy. Limity długości. Przeglądarki i serwery ograniczają długość query stringa w okolicach 2–8 KB. Wciskanie JSON-a w parametr query to smell. Nie wstawiaj sekretów do query stringa. Wpadną w logi serwera, historię przeglądarki i nagłówki Referer. Używaj body requesta albo nagłówka Authorization.

Builder Query Stringów

Dodawaj wiersze key/value; dostań poprawnie URL-encodowanego query stringa. Wspiera tablice (a[]=1) i powtarzane klucze.

Base URL (optional)

Parameters

Array notation

Space encoding

Query string

Wpisz dane powyżej, aby zobaczyć wynik.

Do czego to służy?

Query string to zwykła lista par key/value sklejona ?, = i &, ale napisanie go ręcznie poprawnie jest upierdliwe: spacje stają się %20 (albo +, zależnie), każda wartość jest percent-encodowana, a tablice mają co najmniej trzy konkurujące konwencje. To narzędzie pozwala wpisać klucze i wartości, których chcesz, zaznaczyć "multi" tym, które mają się powtarzać, i produkuje poprawnie zakodowany string gotowy do wklejenia po ?.

Kiedy tego użyć

Tworzenie URL-a API z kilkoma parametrami zawierającymi spacje, znaki diakrytyczne albo interpunkcję.
Budowa linka trackingowego (tagi UTM) bez literówek w zakodowanych wartościach.
Konstrukcja deep linka albo share URL-a, który ma round-trip przez maila, czat albo social.
Potwierdzenie właściwej notacji tablic dla API — a[]=1, a=1&a=2 albo a=1,2 — przez wypróbowanie każdej.

Częste pułapki

Konwencje tablic nie są ustandaryzowane. PHP i Rails używają a[]=1&a[]=2; pythonowy requests domyślnie powtarza a=1&a=2; ASP.NET często używa przecinków. Dopasuj do tego, czego oczekuje twoje API.
+ vs %20. application/x-www-form-urlencoded używa + dla spacji; query stringi URI ściśle używają %20. Większość serwerów akceptuje oba, ale niektóre nie — wybierz to, co dokumentuje twoje API.
Pusta wartość różni się od brakującego klucza. ?a= znaczy "a to pusty string"; pominięcie a znaczy "wartość nie podana". Niektóre API traktują to inaczej.
Interakcja zarezerwowanych znaków. =, &, #, ? wewnątrz wartości są kodowane; literałne wersje w kluczach/wartościach zakończyłyby parametr albo całą query.
Kolejność może mieć znaczenie. Niektóre schematy podpisanych URL-i (S3, webhooki Stripe, OAuth 1.0) wymagają parametrów w konkretnej kolejności przed podpisem. Narzędzie zachowuje kolejność twoich wierszy.
Limity długości. Przeglądarki i serwery ograniczają długość query stringa w okolicach 2–8 KB. Wciskanie JSON-a w parametr query to smell.
Nie wstawiaj sekretów do query stringa. Wpadną w logi serwera, historię przeglądarki i nagłówki Referer. Używaj body requesta albo nagłówka Authorization.